به سیاهی چشمهایم نگاه کن
آدم
هـا مي آينـد زنـدگي
مي کننـد مي
ميـرنـد و مي رونـد ... امـا
فـاجعـه ي زنـدگي ِ تــو آن
هـنگـام آغـاز مي شـود کـه ...آدمي مي
رود امــا نـمي ميـرد! مـي
مـــانــد و
نبـودنـش در بـودن ِ تـو چنـان
تـه نـشيـن مي شـود کـه
تـــو مي ميـري در
حــــالی که زنده ای ...
گاهی،
صد بار در یک روز میمیرم....
جای شما خالی!
این روزها،
رفتار من عادی است....
نمی دانم جهان چیست و نمی دانم خودم چه هستم.
بی خبری من از همه چیز وحشتناک است...
| Design By : Pars Skin |
ساکت ، چون درخت سیب !
گسترده ، چون مزرعه ی یونجه !
و بارور ، چون خوشه ی بلوط !
به جز خداوند ،
چه کسی شایسته ی پرستش من خواهد بود ؟!
